Home

Het is kwart voor 5 en ik kan niet meer slapen.
Vandaag is alweer mijn laatste dag in Zuid-Afrika en deze zal bestaan uit vliegen, 6 uurtjes wachten in Johannesburg en daarna weer vliegen.

Het voelt vreemd, aan de ene kant wil ik iedereen heeel graag weer zien, maar aan de andere kant voel ik me hier hartstikke thuis.
Het dagelijkse leven met zijn eigen Zuid-Afrikaanse tijd beviel me prima, dat wil zeggen; de snelheid waarmee alles gebeurd. Relax, alles op zijn tijd. ;)
De mensen zijn leuk, grappig en vriendelijk. Niet allemaal natuurlijk, maar over het algemeen voelde ik me overal veilig en dat had ik niet echt verwacht.
En natuurlijk hou ik van het land zelf, met haar mooie natuur en het lekkere weer.

Ik ga het wel missen.

Onwerkelijk dat het allemaal zo snel is gegaan.
Vorige week zag ik er steeds tegenop, maar het is tijd voor afscheid nemen.
 
Donderdag zijn we als afsluiting uit gegaan met alle vrijwilligers, erg leuk en gezellig.
En vrijdag was het afscheid nemen van de kids.
08:30 was ik voor de laatste keer aanwezig bij de jongens van iCare. Het plan was om dit keer maar een korte les te houden en om half 11 een film te gaan kijken. 'The Fantastic Four', nou een film kijken vinden ze geweldig! Daarna iedereen een big hug gegeven, moest wel een paar traantjes laten.

Vrijdagmiddag waren de kinderen van Mother of Peace aan de beurt. We hebben een klein feestje gegeven, 120 pannenkoeken gebakken en smullen maar! Verder hebben wij als vrijwilligers een Zuludans gedaan voor de kids.
Dat houdt in, op de maat van de trommel je rechterbeen zo hoog mogelijk de lucht in gooien. Zie je het voor je? ;)

Druk, druk, druk...
De tijd vliegt voorbij, de agenda is volgepland met leuke activiteiten en het is helaas alweer bijna tijd voor afscheid nemen.

Deze week is er iets heel onverwachts gebeurd...
In september had ik Share4more, het medewerkersfonds van Rabobank Nederland, gevraagd om Mother of Peace te sponsoren. Afgelopen dinsdag heb ik een reactie gekregen:
Zij willen het project graag ondersteunen, met maar liefst 2000 euro!!!
Echt zo fantastisch! Heel erg bedankt Share4more!

Dat betekent dus dat ik nu gewoon 3731 euro te besteden heb...
Hier kun je zoveel goede dingen mee doen!

Samen met de andere vrijwilligers heb ik hierover zitten brainstormen.
Ik heb 3 weken de tijd gehad, maar nu heb ik toch echt een paar leuke dingen bedacht.

De Primary School is de basisschool waar veel kinderen van Mother of Peace naar toe gaan. De school bevindt zich boven op een berg.
Vanochtend heb ik engelse bijles gegeven in groep 6 (11-14 jaar), dat zou een hoog niveau moeten zijn, maar dat viel me wel tegen. De kinderen konden een beetje of helemaal geen engels.
Het moest dus met handen en voeten, 'What's this?... It's my nose!' We hebben wel veel gelachen. Deze kinderen zijn ook erg gemotiveerd, dus ik denk en hoop wel dat ze er van leren.
Volgende week ga ik weer, en dan neem ik lekker veel simpele boekjes mee, want lezen vinden ze erg leuk. Hoewel ik me afvraag of ze het snappen! De week erna is dan alweer de laatste keer. Vier weken gaan véél te snel voorbij!

Ik heb een huisje toegewezen gekregen, huisje "drie". Samen met Janna ga ik daar elke dag een handje helpen.
Vanochtend ging ik even langs, de huismoeder Winnie was baby Sanele aan het eten geven. Sanele is net 1 jaar oud en hij is heel ziek. Twee maanden geleden ging het heel slecht. Janna heeft het hele proces meegemaakt, steeds naar het ziekenhuis, eigenlijk hadden ze niet verwacht dat hij nog lang zou leven. 
Zijn eten kon steeds niet naar zn maagje komen, het kwam er via de neus weer uit. Hij was dus zo mager, dat kun je je niet voorstellen.

Nu gaat het weer wat beter, iedereen is daar zo blij mee. Met zijn grote ogen kijkt hij de wijde wereld in. Hij heeft mijn hartje echt gestolen. Winnie is bijna de hele ochtend weggebleven, dus ik was alleen met het kleintje Sanele.
Hij heeft lekker zacht geslapen, met zijn flesje melk onder zn arm...

Daar ben ik weer, dit keer vanuit Amanzimtoti, South Africa!

De eerste indruk is wat onwerkelijk, ik kan het nog niet bevatten!
Er rennen allemaal leuke en vooral jonge kindjes rond. Sommige willen steeds opgepakt worden, doe ik natuurlijk met liefde ;).
De oudere jongens en meisjes zijn echte pubers, precies wat je van pubers hier in Nederland ook gewend bent en ze houden van veel gezelligheid.
Veel namen gehoord die ik nu alweer vergeten ben, laat staan dat ik ze kan uitspreken! En mijn naam wel 100 keer gezegd tegen de kids.

Op het terrein van Mother of Peace staan allemaal huisjes, elk met een huismoeder die voor ongeveer 6 kinderen zorgt. Een soort thuis-situatie zegmaar.
Vanavond krijg ik een huisje toegewezen waar ik zal dan elke avond mee ga helpen met de kleintjes wassen, boekjes voorlezen en ze in bed stoppen.

Ben benieuwd!
Heb nog geen tijd gehad om foto's te maken. Die komen later!

Nietsvermoedend zat ik donderdag op mijn werk, het was mijn laatste werkdag, een raar gevoel in mijn buik, het was geen dag als anders. Je moet toch voorlopig afscheid nemen van je collega's en je vertrouwde stekkie.

Op een gegeven moment zie ik een paar collega's naar me toe komen, een bos bloemen mee, een fotocamera en een opgerold stuk papier.
Je voelt 'm vast al aankomen, ik kreeg eerst een mooie kleine 'speech', voor mijn laaste werkdag. Ik voelde me wel even speciaal!
En dan komt het... Ruud Buurma rolt het stuk papier uit. Wat ik toen zag, konden mijn ogen gewoon niet geloven:
Een cheque.. Van maar liefst 1000 euro!!!

Bij deze nogmaals hartelijk bedankt Rabobank Katwijk!

Mijn tweede sponsor, het bedrijf Nefkens Noord-Holland, een Peugeot-dealer in Haarlem, heeft 250 euro gegeven voor ons project! Super!

Vandaag heb ik presentaties gegeven aan drie brugklassen op het Rijnlands Lyceum in Sassenheim. Erg leuk om te doen!
Ik heb ze verteld wie ik ben, wat ik ga doen en door middel van een filmpje laten zien hoe de kinderen in Zuid-Afrika leven.

Ze waren vooral erg onder de indruk van het filmpje, er kwamen dan ook veel vragen. Een paar heb ik ze laten opschrijven en die neem ik mee naar Mother of Peace. Daar vraag ik de kinderen om antwoord te geven.

Een paar voorbeeldjes van vragen:
- Als je de wereld mocht veranderen, wat zou je veranderen?
- Hoe is het nou om in zo'n tehuis te wonen?
- Wat wil je later worden?
- Denken jullie nog vaak na over wat er met je is gebeurd?
- Waar gaan jullie heen als jullie te oud zijn om nog in het tehuis te wonen?

De brugklassers hebben ook een kleine quiz gemaakt over HIV/Aids, het verbaasde me echt dat veel kinderen er al zoveel over weten!

Ik begin de kriebels al aardig te voelen, de tijd vliegt! Nog maar 5 weekjes... En zoveel te doen!
Afgelopen zaterdag was de voorbereidingsdag in Nijmegen, ik heb de vrijwilligsters ontmoet die ook naar Mother of Peace (MOP) gaan. Ook waren er meiden die naar de projecten Bobbi Bear en The Dream Centre gaan. Samen hebben we een heel gezellige dag gehad, we hebben elkaar alvast een beetje leren kennen. Met Karin en Lizeth, die ook naar MOP gaan, heb ik afgesproken om nog twee weken te gaan reizen, om wat meer van Zuid-Afrika te zien.

Iets wat ik altijd al heel graag wilde gaan doen, gaat nu werkelijkheid worden...
Ik ga namelijk een maand vrijwilligerswerk doen in Zuid-Afrika! 28 oktober zal ik vertrekken. Samen met vier andere meisjes gaan wij via de stichting Be More naar het project Mother of Peace.
Dit tehuis bevindt zich in het dorpje Amanzimtoti, vlakbij de grote stad Durban.
In Mother of Peace wonen zo'n 50 kinderen, van baby tot 18, die zijn verlaten, seksueel zijn misbruikt, geen ouders meer hebben of om een andere reden niet meer thuis kunnen wonen. De kinderen wonen in kleine huisjes, elk met een huismoeder die voor ze zorgt.
Wij gaan op allerlei manieren helpen bij de opvoeding en verzorging van deze kinderen. Spelletjes spelen, huiswerk maken, elkaar dingen leren, noem maar op, maar we zullen ze vooral veel liefde en aandacht geven.